ΚΑΙ ΤΩΡΑ...ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΠΟΛΗ!

Ο Ολυμπιακός ταξίδεψε χωρίς άγχος στην Τοσκάνη για την προημιτελική σειρά με την Σιένα και μάλλον ορθά έπραξε,αφού εάν κάποιος οφείλει να έχει άγχος και να φοβάται τον αντίπαλό του στη συγκεκριμένη σειρά αγώνων αυτοί μάλλον είναι οι παίκτες της Ιταλικής ομάδας....Ένας χαλκέντερος Ολυμπιακός, με ψυχή λεόντων και με πάθος και τσαμπουκά που τόσο πολύ χρειάζεται σε ένα άθλημα σαν το μπάσκετ μπήκε χτες στο "Παλαέστρα" αποφασισμένος να πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του κι αυτό ακριβώς έπραξε..Έκανε το "μπρέικ" με 75-82 και πλέον όλα βρίσκονται στα δικά του χέρια και στη δική του ικανότητα να διατηρήσει την απαιτούμενη ψυχραιμία μετά από τέτοιες μεγάλες νίκες και ακριβώς πριν από τα επόμενα μεγάλα "ραντεβού".

Ο κόουτς Ίβκοβιτς παρέταξε την ομάδα του διαβασμένη,με διάθεση για πολύ "ξυλίκι" στην άμυνα και με ένα "μαεστρικό" κοουτσάρισμα κατάφερε να οδηγήσει τους παίκτες του σε μια τεράστια νίκη,νίκη που του δίνει όχι μόνο το προβάδισμα με 1-0 στη σειρά, αλλά το κυριότερο ψυχολογία και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους για τη δύσκολη συνέχεια,σε Ευρώπη και Ελλάδα.

Από την αρχή του ματς,ο Ολυμπιακός μπήκε στο παρκέ αποφασισμένος να παλέψει και παρά την κάκιστη διατησία(που έπαιζε έδρα ξεκάθαρα..)και κάποια ξεσπάσματα από ΜακΚάλεμπ και Άντερσεν κατάφερε να πάει το ματς εκεί που ήθελε μέχρι και 8 λεπτά πριν από το φινάλε,όταν και βρέθηκε να χάνει με 10(68-58) και ενώ ο Βασίλης Σπανούλης είχε αποχωρήσει με 5 φάουλ..Σίγουρα σε αυτό το σημείο κανείς δεν πίστεψε στην ανατροπή,εκτός από τους ίδιους τους παίκτες που με εξαιρετικές άμυνες και μυαλωμένες επιθέσεις ισοφάρισαν,προσπέρασαν και τελικά θριάμβευσαν μέσα στην εχθρική έδρα των Ιταλών..

Πρωτομάσορες της νίκης δεν ήταν άλλοι από τους Πρίντεζη,Λο και Χάινς ,καθένας από τους οποίους έκανε αυτό ακριβώς που του είχε δώσει εντολή ο Ίβκοβιτς να πράξει.Μεγάλα καλάθια από τον Σπανούλη και φοβερές,ψυχωμένες άμυνες από τον "ντουλάπα" Τζόι Ντόρσει,που σε κάθε αγώνα αποδεικνύει πόσο σημαντική προσθήκη αποτελεί για τους "ερυθρόλευκους".

Τώρα το σημαντικό για τον Ολυμπιακό είναι να διατηρηθεί συγκεντρωμένος και προσηλωμένος στο στόχο(πρόκριση στο Φάιναλ Φορ)χωρίς να νομίσουν οι παίκτες πως ξαφνικά έγιναν οι κορυφαίοι στην Ευρώπη επειδή έσπασαν απλά μια δύσκολη έδρα..Ο μετρ της ψυχολογίας Ίβκοβιτς ξέρει πως να το πετύχει και πως να διατηρήσει τους νεαρούς και άπειρους παίκτες του στο...έδαφος και μένει να δούμε αν τελικά τα καταφέρει..Όπως και να'χει ο φετινός Ολυμπιακός είναι μία ομάδα αθλητική,σκληρή κι η οποία παλύει σαν λιοντάρι ΚΑΘΕ ΜΑΤΣ. Κι όπως είπε χαρακτηριστικά,χτες μετά τον αγώνα,ο σπουδαίος φόργουορντ-σέντερ της Σιένα Ντέιβιντ Άντερσεν "ο Ολυμπιακός είναι μία αθλητική και πολύ σκληρή ομάδα,που είναι πάρα πολύ δύσκολο να την νικήσεις"....

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΣΙΕΝΑ...ΚΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ!

Όταν ξεκινούσε η φετινή αγωνιστική περίοδος, κανένας μα κανένας φίλαθλος του μπασκετικού Ολυμπιακού-ίσως,ακόμα,κι οι ίδιοι οι Αγγελόπουλοι-δεν είχε μεγάλες προσδοκίες,ούτε περίμενε εντυπωσιακά αποτελέσματα από μία ομάδα που όλα τα προηγούμενα χρόνια τον είχε γεμίσει απογοητεύσεις και της οποίας ο προυπολογισμός το περσινό καλοκαίρι είχε συμπυκνωθεί κατά το 40-50%... Οι μεγάλοι αστέρες έφυγαν για άλλες πολιτείες και στη θέση τους ήρθαν νέα ταλέντα και ρολίστες πολυτελείας.Και όμως,αυτή η ομάδα υπό τις οδηγίες του Ντούσαν Ίβκοβιτς και με την καθοδήγηση τού σπουδαίου Βασίλη Σπανούλη αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκεί ακριβώς που βρισκόταν και η περσινή ακριβοπληρωμένη ομάδα τού Ολυμπιακού:παίζει τελικό κυπέλλου με τον Παναθηναικό,έχει διασφαλίσει ξανά το πλεονέκτημα έδρας για τους τελικούς της Α1 και έχει προκριθεί στους "8" της Ευρωλίγκας,όπου και αντιμετωπίζει,ξανά,με μειονέκτημα έδρας τόυτη τη φορά την Σιένα.. Και το σημαντικότερο,είναι ότι φέτος έχει καλύτερες προυποθέσεις για να πετύχει τους στόχους του.Δεν έχει τις ονοματάρες ή το πρεστίζ αλλά διαθέτει τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά εκείνα που στο μπάσκετ μετράνε περισσότερο από τις φανφάρες και τα μπάτζετ:πολύ καλή "χημεία",καλή έως πολύ καλή άμυνα,λείπουν οι "βεντετισμοί" και τα αποδυτήρια(όπως και οι ίδιοι οι παίκτες παραδέχονται σε δηλώσεις τους)είναι "καθαρά".Κι όλα αυτά έχοντας στην άκρη του πάγκου έναν αυθεντικό "στρατηγό" τού ευρωπαικού μπάσκετ,τον Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Σαφώς και ο Ολυμπιακός τούτη τη στιγμή είναι το αουτσάιντερ τόσο στους αγώνες με τη Σιένα όσο και στους πιθανούς επόμενους(Φάιναλ 4) αλλά και στα εγχώρια με τον Παναθηναικό δεν ξεκινά από θέση ισχύος,άσχετα με τον αν έχει πλεονέκτημα ή όχι. Και ίσως αυτό το αίσθημα τού αουτσάιντερ να λειτουργήσει και ως το μεγαλύτερο "όπλο" τού Ολυμπιακού φέτος. Θα πει κανείς το παραμικρό εάν αυτή η νενανική και άπειρη ομάδα αποκλειστεί από την χρυσοπείκιλτη Σιένα των αστέρων και των εκατομμυρίων και μάλιστα με μειονέκτημα έδρας? Θα προσάψει κανείς κάτι στον Σλούκα,τον Μάντζαρη,τον Παπανικολάου και τον Χάινς αν δεν καταφέρουν να νικήσουν τον Γιασικεβίτσιους,τον Διαμαντίδη,τον Σάτο και τον Μπατίστ? Δεν νομίζουμε...Και το θέμα,είναι ότι ήδη οι συγκεκριμένοι κατάφεραν να τους νικήσουν αυτούς και να βγουν πρώτοι στην κανονική περίοδο,όπως κατάφεραν και να προκριθούν στους "8" την ώρα που έμαναν έξω ομάδες σαν την Κάχα Λαμποράλ,την Ρεάλ Μαδρίτης,την Εφές Πίλσεν των πολλών εκατομυρίων... Άρα πάλι γυρνάμε πάλι σε αυτό που λέγαμε στην αρχή..Εάν στο μπάσκετ έχεις τις απαραίτητες αρχές(άμυνα,υπομονή,χημεία)σε υπερθετικό βαθμό και τις ακολουθείς πιστά χωρίς γκρίνιες και μαγκιές(όπως τόσα χρόνια συνέβαινε στον Ολυμπιακό και το ξέρουν και οι...πέτρες αυτό)θα πάρεις ό,τι σου αξίζει και σου αναλογεί..
Σίγουρα η ΤΣΣΚΑ,η Μπαρτσελόνα,ο ΠΑΟ και και και,είναι ομάδες με πιο αστραφτερά μπάτζετ,με πολλά αστέρια,με πολλές προσδοκίες. Το ίδιο και ο Ολυμπιακός,παραδοσιακά άλλωστε.Όμως κατά την ταπεινή μας άποψη,το μεγάλο μυστικό του φετινού Ολυμπιακού είναι η έλειψη πίεσης από παιδιά νέα που τώρα εξελίσσονται σαν παίκτες,τώρα παίρνουν εμπειρίες από μεγάλα ματς,τώρα "ατσαλώνονται" σε συνθήκες σκληρού πρωταθλητισμού.Ο Ολυμπιακός απέναντι στη Σιένα ,θα μπει στο παρκέ για να κάνει την υπέρβαση αναλογικά με το ρόστερ και τις προσδοκίες που υπάρχουν από την αρχή της σεζόν και ότι βγει..Ο μάστερ στο να ετοιμάζει και να "ντοπάρει" ψυχολογικά τις ομάδες του πριν από τα μεγάλα ραντεβού,Ντούσαν Ίβκοβιτς είπε στη συνέντυεξη τύπου μετά το ματς με την Γαλατασαράι πως "σαφώς και δεν είμαστε το αουτσάιντερ με τη Σιένα,ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο,μη βάζετε τέτοιες βαριές κουβέντες στο στόμα μου" και ήδη έστειλε το μύνημα και την ψυχολογική "ένεση" στους παίκτες του: φτάσαμε εδώ που φτάσαμε,είναι επιτυχία,τώρα όμως παίζετε στα ίσα και με ίδιες πιθανότητες,μπείτε μέσα και φάτε τους.....

ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ...ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια, ο μπασκετικός Ολυμπιακός ακολούθησε φέτος το καλοκαίρι μία διαφορετική τακτική στον καταρτισμό του ρόστερ.Ούτε ακριβοθώρητοι σούπερ-σταρ από το ΝΒΑ, ούτε υπερ-πληρωμένοι παίκτες που έρχονται για τα τελευταία "ένσημα".

Οι Αγγελόπουλοι θέλησαν να εξορθολογήσουν τον προυπολογισμό, που είναι η αλήθεια ότι είχε αρχίσει να ξεφεύγει από τα όρια και έτσι ανέθεσαν στον Ντούσαν Ίβκοβιτς την...επικίνδυνη αποστολή(mission impossimble)της δημιουργίας μίας ομάδας που θα έχει έναν ξεκάθαρο ηγέτη-κεντρικό πυρήνα(Σπανούλης)και "απλωμένους" γύρω του νέους,ταλαντούχους παίκτες,με όρεξη και πάθος,με ξεκάθαρους ρόλους και με όρεξη για πολλή δουλειά και λίγη...μουρμούρα.

Ο Αμρικανός φόργουορντ-σέντερ Κάιλ Χάινς που αποκτήθηκε πρώτος, είναι μία ιδιάζουσα περίπτωση παίκτη, καθώς μπορεί να μην έχει πολλές εμπειρίες σε υψηλό επίπεδο πρόκειται όμως για "μαχητή" των παρκέ,που παίζει με δύναμη και φέρνει εις πέρας αμυντικές κι όχι μόνο αποστολές.Και το σημαντικό:κοστίζει πολύ λίγο.Κάπως έτσι και με παρόμοια χαρακτηριστικά δεν ήρθε και ο Μπατίστ στον Παναθηναικό το 2003 και τώρα είναι πρώτο όνομα στην Ευρώπη??Για θυμηθείτε..

Ακολούθησαν δύο κολλεγιόπαιδα,ο Κέιλιν Λούκας και ο Ματ Χάουαρντ, παίκτες όχι έμπειροι και χωρίς παρουσία στο ΝΒΑ,αλλά σίγουρα υπερ-ταλαντούχοι όπως αναφέρουν άλλωστε και τα σκάουτινγκ-ρεπόρτς από την Αμερική.Μιλάμε για δύο από τα πλέον γνωστά ονόματα παικτών στο NCAA, οι οποίοι εάν "βγουν" στον Ολυμπιακό θα πρόκειται για πραγματικά "λαχεία".Ο Χάουαρντ θεωρείται ένας από τους πλέον μαχητικούς και επίμονους παίκτες ενώ ο Λούκας εάν δεν είχε τραυματιστεί σοβαρά πριν 2 χρόνια,τώρα πιθανότατα θα έπαιζε στο ΝΒΑ.Είπαμε, καλές οι προδιαγραφές και των δύο,δεν πάυει όμως να υπάρχει πάντα και το ρίσκο, από τη στιγμή που μιλάμε για παιδιά που θα παίξουν για πρώτη φορά σε επίπεδο πρωταθλητισμού και μάλιστα του πιο υψηλού,βρισκόμενα μάλιστα για πρώτη φορά μακριά από την πατρίδα τους.

Ο Μαρτίνας Γκετσεβίτσιους (που αποκτήθηκε στη θέση του Χαλπερίν), είναι άλλη περίπτωση.Μοναδικό κοινό με τους παραπάνω είναι πως δεν θα κοστίσει πολλά στον Ολυμπιακό ,κατά τα άλλα όμως πρόκειται για παίκτη με πολλές εμπειρίες από Ευρωλίγκα και διεθνείς διοργανώσεις και το κυριότερο,για παίκτη με "φονικό" σουτ-όπως πολλάκις έχει αποδείξει είτε με την Λιέτουβος Ρίτας είτε με την εθνική Λιθουανίας-πράγμα φυσικά που έλειψε πολύ πέρυσι από τους "ερυθρόλευκους".

Τελαυταίος-και όχι...καταιδρωμένος-αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό ο Λάζαρος Παπαδόπουλος.Εδώ τα πολλά λόγια είναι περιττά..Πάικτης αμέτρητων εμπειριών στο διεθνές μπασκετικό στερέωμα,με πάμπολλες διακρίσεις και παραστάσεις,σε καλή ηλικία(31), ο Παπαδόπουλος θα βοηθήσει πολύ την Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς,αρκεί και ο ίδιος να προσπαθήσει να είναι αυτός που ξέρει και που πρέπει..Θεωρούμε τη συγκεκριμένη μεταγραφή πολύ έξυπνη εκ μέρους του Ολυμπιακού,αφού δίνει την ευκαιρία σε έναν παίκτη να επιστρέψει στο επίπεδο που είχε συνηθίσει να αγωνίζεται,πράγμα που για τον ίδιο,βεβαίως,αποτελεί και μία τεράστια πρόκληση.Έλληνα ψηλό(το τονίζουμε)με τις προδιαγραφές του "Λάζου" δεν θα μπορούσε να βρεί εύκολα ο Ολυμπιακός και από τη στιγμή που έψαχνε εναγωνίως Έλληνα παίκτη,με εμπειρίες και επίπεδο,που να μην κοστίζει και μια περιουσία,τότε σαφώς και ο Παπαδόπουλος αποτελεί μία πολύ καλή επιλογή.

Επειδή όμως,ως γνωστόν,η θεωρία απέχει πολύ από την πράξη ,το μόνο που έχουμε πλέον να κάνουμε είναι να περιμένουμε για να δούμε τί θα βγάλει στο παρκέ αυτός ο Ολυμπιακός.Εκεί είναι ο μόνος "καθρέφτης" των παικτών και ότι κι αν λέμε ή γράφουμε εμείς πάει στον...βρόντο εάν στο παρκέ ο παίκτης δεν δείξει αυτά που πρέπει και οφείλει.Το μόνο βέβαιο,είναι πως ο Ολυμπιακός που φτιάχνεται θα είναι πολύ διαφορετικός από τον περσινό.Χωρίς πολλές "πριμαντόνες",χωρίς πολλές μουρμούρες στα αποδυτήρια,χωρίς εσωτερικές έριδες,καθώς κανένας από τους νεαρούς παίκτες δεν θα τολμήσει να "κουνηθεί" στον Ίβκοβιτς,ο οποίος και είναι "μανούλα" στο να χαλιναγωγεί άπειρους παίκτες σε επίπεδο πρωταθλητισμού και να τους μετατρέπει σταδιακά σε παίκτες υψηλού κύρους.Η απειρία ίσως θα είναι ένα "μείον",τα "συν" όμως που θα προσδίδουν η επιθυμία για διάκριση και το πάθος των νέων παιδιών ίσως και να υπερκεράσει τα εμπόδια.Ο χρόνος θα δείξει...

ΣΚΟΡΠΑ ΕΛΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ Η "ΝΕΑ" ΕΘΝΙΚΗ ΜΠΑΣΚΕΤ

Όταν τον περασμένο Μάρτιο ο Ηλίας Ζούρος συζητούσε με την Ε.Ο.Κ. το ενδεχόμενο να αναλάβει προπονητής της Εθνικής μπάσκετ, σε καμία των περιπτώσεων δεν θα μπορούσε να φανταστεί τις απουσίες που θα προέκυπταν από το ρόστερ που είχε στο μυαλό του ότι θα έχει στα χέρια του,ούτε και θα μπορούσε να φανταστεί πως θα καλούνταν να φτιάξει και να "χαλιναγωνήσει",στην ουσία,μία νέα γενιά παικτών και να δημιουργήσει από το μηδέν την "καινούργια" ελληνική εθνική ομάδα.

Γιατί αυτή η ομάδα που βλέπουμε τώρα και η οποία θα μας εκπροσωπήσει στο προσεχές Ευρωμπάσκετ ,είναι ένα ολοκαίνουργιο σύνολο που διέπεται από τις ίδιες,μεν,αρχές που πάντα χαρακτηρίζουν τον Έλληνα μπασκετμπολίστα όταν αυτός αγωνίζεται με το εθνόσημο ,απαρτίζεται όμως ως επί το πλείστον από παίκτες με(περίσσεια ταλέντου αλλά)παντελή έλλειψη εμπειρίας και πείρας από μεγάλες διοργανώσεις.

Και τι μας έχει δείξει ο κόουτς Ζόυρος από τα μέχρι στιγμής φιλικά της Εθνικής?Ότι,το δίχως άλλο,είναι στο(σωστό)δρόμο τού να φτιάξει μια ομάδα που θα ζει και θα πεθαίνει μέσα από την άμυνα και την προσήλωσή της στο στόχο.Μία ομάδα που θα παίρνει πάντα το...101% από τους παίκτες που την απαρτίζουν και η οποία με υπομονή και δουλειά θα επιδιώξει να φτάσει όσο ψηλότερα μπορεί.

Δεν ξέρουμε γιατί,αλλά βλέποντας αυτή την Εθνική μας έρχεται στο μυαλό η εθνική του Γιαννάκη,στους Ολυμπιακούς της Αθήνας.Διακρίνουμε στο παιχνίδι της τον ίδιο ζήλο και την ίδια φρεσκάδα.Και τότε η "παλιά φρουρά" σταδιακά αποχωρούσε και τότε νέα,"φρέσκα" πρόσωπα έκαναν δειλά-δειλά την εμφάνισή τους.Τότε ο Ζήσης και ο Σπανούλης ήταν οι "ψάρακλες",τώρα είναι ο Σλούκας,ο Παπανικολάου,ο Μάντζαρης,ο Μπράμος(άσχετα με το ποιοί θα μπουν τελικά στην δωδεκάδα).Τα δείγματα γραφής δεν μπορεί να είναι ασφαλή όταν έχεις παίξει απέναντι σε...κολέγια και σε Γερμανία,Βέλγιο,κλπ, όμως δεν μπορούμε να και να αγνοήσουμε την πρόοδο που βγάζουν στο παρκέ παίκτες όπως ο Κουφός(ο οποίος καθώς φαίνεται θα αποτελέσει τον νέο μεγάλο Έλληνα ψηλό),ο Κώστας Παπανικολάου ή ο Σλούκας και ο Μπράμος.

Αυτά τα παιδιά,έχουν την τεράστια δυνατότητα να "αδράξουν" την ευκαιρία της απουσίας των μεγάλων και "φτασμένων" παικτών μας και να γίνουν σιγά-σιγά ενεργά μέλη της εθνικής.Να μπουν στο "πετσί" του ρόλου που απαιτείται να έχουν σε αυτή την ομάδα,να πάρουν τις εμπειρίες ενός Ευρωμπάσκετ και να χαλιναγωγηθούν μέσα από μεγάλους αγώνες και διοργανώσεις.Έτσι,του χρόνου δεν θα είναι απλά "κομπάρσοι" στην προετοιμασία,αλλά θα είναι παίκτες που θα θεωρούνται πια "πρώτης γραμμής" και οι οποίοι θα βάζουν έναν ευχάριστο πονοκέφαλο στον Ζούρο(και στον κάθε Ζούρο)για το ποιους θα επιλέγει κάθε φορά στη δωδεκάδα του.

Μακάρι αυτή η νέα Εθνική μπάσκετ που δημιουργεί ο Ζούρος να είναι ακόμη καλύτερη της προηγούμενης του Γιαννάκη και μακάρι τα νέα παιδιά που θα πάρουν φέτος το "βάπτισμα του πυρός" στο Ευρωμπάσκετ να ανταπεξέλθουν και να αρχίσουν έπειτα σταδιακά να θεωρούνται ενεργά μέλη αυτής της μεγάλης μπασκετικής ομάδας.

ΝΙΚΗΣΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΕΔΩΣΕ ΟΛΑ..ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ

Τα πράγματα στο μπάσκετ(και τον αθλητισμό γενικότερα)μπορεί να φαίνονται περίπλοκα ,στην πραγματικότητα όμως είναι πολύ απλά..Όταν τα δίνεις όλα,αγωνίζεσαι με πάθος και ξεχνάς όποιον αστάθμητο παράγοντα μπορεί τυχόν να σε επηρεάσει,τότε είναι νόμος:έχεις "κερδίσει"..

Και βάζουμε τα εισαγωγικά,γιατί δεν αναφερόμαστε μόνο σε νίκη μέσα στον αγωνιστικό χώρο αλλά και για τη "νίκη" μέσα στην καρδιά και στην ψυχή και του αγωνιζομένου και του φίλαθλου-οπαδού. Όταν η ομάδα που υποστηρίζεις έχει δώσει ό,τι έχει και δεν έχει στο παρκέ,όταν έχει "βγάλει" ό,τι μπορούσε,τότε βλέπεις τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία και υπό άλλο "πρίσμα" και ακόμη κι αν έχεις χάσει από τον αντίπαλό σου και πάλι νιώθεις περήφανος γι'αυτό που κατόρθωσες να δείξεις-αποδείξεις..Πόσω μάλλον εάν έχεις κερδίσει..Τότε η ψυχολογία σου πάει στα ύψη..

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στον Ολυμπιακό από χτες το βράδυ..Οι παίκτες του Ίβκοβιτς έβγαλαν καρδιά στο γήπεδο,τα έδωσαν όλα στο παρκέ ειδικά στα τελευταία 15 λεπτά του ματς,έπαιξαν "σκυλίσια" άμυνα,πάλεψαν για την κάθε μπάλα και κατάφεραν να κερδίσουν μία πραγματικά ΚΑΛΗ ομάδα,τον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναικό.Σε ένα καλό παιχνίδι μπάσκετ,με πολύ δύναμη,πολύ ξύλο,πολλές εναλλαγές στο σκορ,όπου "κρυφοί ήρωες" αναδείχθηκαν οι Πελεκάνος και Πρίντεζης που με την ενέργεια που έδωσαν στην άμυνα αλλά και με τα 4 συνολικά(!)τρίποντά τους επανέφεραν τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι,στο κρισιμότερο σημείο του..Έτσι,ο Ολυμπιακός κατάφερε να πάρει πίσω την ψυχολογία που έδειχνε να χάνει στα προηγούμενα 2 ματς-και στο πρώτο ημίχρονο του χτεσινού αγώνα-και "ανάγκασε" τον Ίβκοβιτς να πει μετά το ματς πως "όλοι περιμένουν τώρα τον ΠΑΟ να τελειώσει τη σειρά,αλλά εγώ περιμένω από την ομάδα μου να ισοφαρίσει στο ΟΑΚΑ".Δήλωση με νόημα από τον "Ντούντα",που όπως έχουμε ξαναπεί είναι "μανούλα" στο να ετοιμάζει ψυχολογικά τους παίκτες του για ματς-πραγματική φωτιά. και αυτό σίγουρα θα πράξει και τώρα..

Όπως και να χει το πράγμα,το επόμενο ματς στο ΟΑΚΑ είναι πράγματι τεράστιο..Κι όπως είπαμε και παραπάνω,το ματς θα το πάρει αυτός που θα δείξει πραγματικά στο παρκέ ότι το θέλει..Κι ακόμα κι αν σε κάποια περίπτωση και για κάποιο(ή κάποιους)λόγο φέρει αρνητικό αποτέλεσμα,και πάλι "κερδισμένος" θα είναι αφού η προσπάθεια ούτως ή άλλως θα αναγνωριστεί..

Καλό μπάσκετ να δούμε..


Υ.Γ.:Εάν ο Τεόντοσιτς δεν ξυπνήσει από τον "λήθαργο" στον οποίο έχει πέσει οι "ερυθρόλευκοι" δεν έχουν καμία τύχη στο επόμενο(ή επόμενα)ματς..Ο Σέρβος είναι εκτός τόπου και χρόνου,σε όλους τους τελικούς έως τώρα και ο Ολυμπιακός χωρίς την συνδρομή του χάνει πολλά και σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού..

ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΠΟΣΟ ΤΟ ΘΕΛΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ..

Το 2-0 υπέρ του Παναθηναικού στους τελικούς είναι γεγονός και πλέον οδεύουμε προς το τρίτο παιχνίδι,στο ΣΕΦ,όπου και θα φανεί εάν οι "πράσινοι" σκουπίσουν τη σειρά με 3-0 ή εάν οι "ερυθρόλευκοι" έχουν το ψυχικό ανάστημα να επανέλθουν στη σειρά και να την οδηγήσουν και σε τέταρτο αγώνα,στο ΟΑΚΑ.

Σίγουρα,όλα αυτά που είδαμε χτες στο παρκέ των ολυμπιακών εγκαταστάσεων δεν τιμάνε κανέναν που ασχολείται με το μπάσκετ και πολύ περισσότερο τους τρεις διαιτητές και αυτούς οι οποίοι διοικούν το ελληνικό μπάσκετ και βάζουν ανθρώπους επικίνδυνους να σφυρίζουν τέτοιας τεράστιας σημασίας παιχνίδια..Το 31-9 υπέρ του ΠΑΟ στις βολές μπορεί να λέει πολλά,μπορεί και τίποτα,υπό τη σκοπιά του ότι και ο Ολυμπιακός δεν δικαιούται να λέει ότι έπαιξε το μπάσκετ που έπρεπε για να πάρει ένα τέτοιο αγώνα(με εξαίρεση το πρώτο ημίχρονο)..Δεν νομίζουμε πως η διαιτησία διαμόρφωσε 100% το αποτέλεσμα,σίγουρα πάντως έπαιξε το δικό της καθοριστικό ρόλο,καθώς στο πρώτο ημίχρονο εάν δεν δινόταν φάουλ η κάθε επαφή και δεν ήταν το σκορ στις βολές 20-4(!)υπέρ του ΠΑΟ,τότε σίγουρα η διαφορά δεν θα ήταν στο +6 για τον Ολυμπιακό αλλά στο +15 και μπορεί και παραπάνω,αφού οι "κόκκινοι" είχαν επικρατήσει κατά κράτος των αντιπάλων τους,σε άμυνα κι επίθεση κάνοντας...πλάκα στους παίκτες του Ομπράντοβιτς.

Στον Ολυμπιακό είναι βέβαιο πως θα υπάρχει κατήφια,έχουμε την αίσθηση όμως πως ο πληγωμένος εγωισμός και η θέληση για επιστροφή στη σειρά και για "αποδείξεις" θα υπερισχύσουν για τους "ερυθρόλευκους".Ο Ίβκοβιτς δεν είναι κανένας χτεσινός και στον τομέα της ψυχολογίας(που αυτή τη στιγμή κατά την ταπεινή μας άποψη είναι ο σπουδαιότερος)είναι "μανούλα" στο να "φτιάχνει" τους παίκτες του και να τους έχει στις επάλξεις για να ανταπεξέλθουν όσο γίνεται καλύτερα στις απαιτήσεις του κάθε αγώνα.Τώρα θα φανεί,όμως,και πόσο πολύ θέλουν οι παίκτες του Ολυμπιακού να επιστρέψουν στην κορυφή..Άλλα περιθώρια δεν υπάρχουν,καθώς με ενδεχόμενη ήττα όχι μόνο χάνεται το πρωτάθλημα αλλά θα συμβεί και με τρόπο ταπεινωτικό(0-3).Τώρα,λοιπόν,θα ξεχωρίσουν τα "παιδάκια" από τους άντρες και οι παίκτες του Ολυμπιακού καλούνται να δέιξουν στον κόσμο τους ότι θα τα δώσουν όλα και πως θα παλέυουν για κάθε μπάλα και κάθε κατοχή,ανεξάρτητα από διατησίες και λοιπές δικαιολογίες..

Πρώτα από όλα οφείλουν οι ίδιοι να δείξουν ποιοι είναι και τί μπορούν να βγάλουν στο παρκέ..Οφείλουν να δώσουν ό,τι έχουν και μετά ακόμα και εις βάρος τους να είναι η διαιτησία,κανείς δεν θα μπορεί να τους κακολογήσει..

ΤΟ ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΟΙ "ΚΟΚΚΙΝΟΙ"..

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά λοιπόν, ο Ολυμπιακός κατακτά το κύπελλο Ελλάδας νικώντας και πάλι τον μεγάλο του αντίπαλο Παναθηναικό,μόνο που φέτος εκτός από την κούπα αποκτά και το δικαίωμα να...κοκορεύεται πως έχει τρεις νίκες στα ισάριθμα ματς που έχει δώσει απέναντι στους "πράσινους" αλλά και να ονειρεύεται την πολυπόθητη κατάκτηση του πρωταθλήματος στους επικείμενους τελικούς,στους οποίους μάλιστα πάει με το πλεονέκτημα της έδρας στα χέρια του.

Οι "ερυθρόλευκοι" είναι πασιφανές πως φέτος έχουν βρει το "κλειδί" απέναντι στους(μην το ξεχνάμε)πρωταθλητές Ευρώπης και κάθε φορά που τους πετυχαίνουν τους...βαρούν στο ψαχνό!Μετά τις δύο(σχετικά άνετες..)νίκες στην Α1,ήρθε και η χτεσινή νίκη στο κύπελλο για να...δέσει το γλυκό.Ο Ίβκοβιτς κατέβασε την ομάδα του απόλυτα "διαβασμένη" στο παρκέ,απόλυτα ήρεμη,έχοντας μάλιστα (ο Σέρβος κόουτς) να αντιμετωπίσει και δύο τεράστια προβλήματα ,με την απουσία του βασικότατου Νεστέροβιτς και την ανετοιμότητα του ηγέτη του, Βασίλη Σπανούλη.Και όμως ,παρότι ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε χωρίς δύο από τα σημαντικότερα "γρανάζια" της μηχανής του ,κατάφερε εντούτοις να ανταπεξέλθει στις ειδικές καταστάσεις που "κρύβουν" τέτοια παιχνίδια και να πάρει το τρόπαιο.Ο Μπουρούσης έπαιξε για...δύο Νεστέροβιτς ,"σκεπάζοντας" τα καλάθια και...σκορπώντας τον τρόμο στους αιθέρες,ο Τεόντοσιτς...θυμήθηκε γιατί θεωρείται (και όχι άδικα)ο κορυφαίος(μαζί με τον Διαμαντίδη)πόιντ-γκαρντ στην Ευρώπη και ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης για ακόμη μία φορά δικαιώνει όλους εκείνους οι οποίοι τον θεωρούν ως τον επόμενο μεγάλο,Έλληνα ψηλό.Αυτή η "τριανδία" ήταν το μεγάλο όπλο στη "φαρέτρα" του Ντούσαν Ίβκοβιτς,ο οποίος κατέκτησε και πάλι τίτλο με τον Ολυμπιακό έπειτα από 14 ολόκληρα χρόνια ,νικώντας για ακόμη μια φορά σε τελικό κυπέλλου τον κουμπάρο και "μαθητή' του Ζέλικο Ομπράντοβιτς!Ο "Ζοτς",πέραν από τους Διαμαντίδη και Μπατίστ που πάλευαν μόνοι τους ,δεν κατάφερε να πάρει τίποτα από κανέναν άλλο παίκτη του..Οι "πράσινοι" σε κανένα σημείο το αγώνα,ακόμα κι όταν προηγήθηκαν με 59-62 στο 34' ,δεν κατάφεραν να ελέγξουν τον ρυθμό και να βγάλουν στο παρκέ την αναγκαία ,για αυτά τα ματς , ενέργεια και ψυχραιμία στις κρίσιμες καμπές,εν αντιθέσει με τους παίκτες του Ολυμπιακού που πέραν της απαραίτητης ψυχραιμίας και σύνεσης ,έβγαλαν στο ματς ψυχή,τσαμπουκά και τεράστια θέληση να σηκώσουν την κούπα ,χαρακτηριστικά που σαφώς και κάνουν τη διαφορά!

Είπαμε ,ο Ολυμπιακός πήρε το κύπελλο,το σημαντικότερο όμως είναι ότι απέκτησε εμπιστοσύνη στον ίδιο του τον ευατό..Συνηδητοποίησε πως μπορεί να παίξει(οπυδήποτε..)τον "αιώνιο" αντίπαλό του στα ίσια και ότι έχει τις λύσεις και τα...κότσια για να τον νικήσει άλλες τρεις φορές,όσες δηλαδή χρειάζεται για να κατακτήσει το πρωτάθλημα,που εδώ και 14 χρόνια κυνηγάει απεγνωσμένα..