Παρακαλουθώ αρκετά χρόνια μπάσκετ και δη Ευρωλίγκα και νομίζω πως η φετινή διοργάνωση είναι με διαφορά μια από τις πιο...τρελές, αναπάντεχες και ανταγωνιστικές διοργανώσεις που έχω παρακολουθήσει.. Με βάση το...ταπεινό μου μπασκετικό ένστικτο, στη φετινή Ευρωλίγκα απλά...όλα γίνονται, όλοι νομίζουν μπορούν να νικήσουν όλους και γενικώς επικρατεί ένα μπασκετικό "μπάχαλο" που μπορεί να μπερδεύει και να δυσκολέυει τη ζωή των προπονητών και των παικτών τους, όμως σίγουρα ευφραίνει τις δικές μας φίλαθλες, μπασκετικές καρδιές και... ζεσταίνει τον χειμώνα μας!
Όσον αφορά τους δικούς μας εκπροσώπους και οι δύο συνεχίζουν να ψάχνονται και να αναζητούν το ξέσπασμα που θα...ξεκολλήσει το κάρο που φαίνεται πως έχει κολλήσει για τα καλά στη λάσπη.. Ο Παναθηναϊκός αγκομάχησε για να νικήσει τη Νταρουσάφακα, πήρε ένεση ψυχολογίας και επειδή ο όμιλός του είναι πιο εύκολος από αυτόν του Ολυμπιακού πιστεύουμε πως μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές θα παλέψει για την πρόκριση. Το ίδιο πιστεύουμε και για τον Ολυμπιακό που παρά τις κακές του ήττες και το μεγάλο ντεφορμάρισμα του τελευταίου μήνα, σαφώς και έχει τύχη σε έναν όμιλο όπου κάθε αγωνιστική συμβαίνει και μια άλλη έκπληξη.
Τι να πρωτοπούμε, για ην εικοσάρα της ταπεινής-τα τελευταία χρόνια-Ζαλγκίρις στον Ολυμπιακό, για την αναπάντεχη νίκη της Λαμποράλ μέσα στη Βαρκελώνη, για τις δύο ήττες της πανίσχυρης ΤΣΣΚΑ τις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές? Για τις τεράστιες νίκες του Ερυθρού Αστέρα απέναντι σε ΠΑΟ,Λοκομοτίβ εκεί που όλοι τον είχαν σε πλήρη ανυποληψία? Για την ομάδα-έκπληξη του Τρινκιέρι, την Μπαμπεργκ, που "έσπασε" το ΣΕΦ με παροιμιώδη ευκολία? Μεγάλες στιγμές, στοιχεία του απροσδόκητου και πολλές νίκες των αουτσάιντερ απέναντι σε πραγματικά μαγαθήρια, στοιχεία που δε θα γινόταν να αφήσουν ασυγκίνητους τους ακραιφνώς μπασκετικούς.
Είναι ακόμη σίγουρα νωρίς, στη συνέχεια το στοιχείο της έκπληξης μπορεί ακόμη και να εκλείψει εντελώς απ'τα παιχνίδια (πράγμα που προσωπικά δε το πιστεύουμε) και μόνο όμως το γεγονός πως υπάρχει ο "όμιλος της φωτιάς" με Ολυμπιακό,Ρεάλ, Μπάρτσα,Τσσκα,Κίμκι,Λαμποράλ μας...παρασέρνει στην πεποίθηση πως τα καλύτερα ακόμη δεν έχουν έρθει!
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1Y7TxMW65Qs-UyI4mkRz0FymNXg8RE1wOVgeFrw1qullXPIln6uxLrREtFQSZ0WPaiKatEItV2LrK4wd_cAMxIGSG6L3Js7hL4m0c-9sVhXLdf7XfoMSbyMG9r98KCOvcduxFTJPP0vhU/s320/12654459_10154579966693289_5057468928423737062_n.png)
Οι ομάδες μας αποτελούν τεράστιους οργανισμούς, μεγάλα brand names για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, έχουν πολλάκις βρεθεί αντιμέτωπες με παρόμιες ή και δυσκολότερες αγωνιστικές κρίσεις και κατέχουν θεωρούμε το απαρίτητο "know how" για το τί πρέπει να κάνουν και πως θα πρέπει από εδώ και πέρα να εμφανιστούν για να μη χάσουν το τρένο της οχτάδας. Μη δίνετε βάση σε συζητήσεις του τύπου "δεν πάνε πουθενά φέτος έτσι που είναι" ή ''αν δε βάλεις λεφτά δεν προχωράς'', γιατί θα ...εκτεθείτε αν το κάνετε. Όχι μόνο γιατί είναι ακόμη πολύ πολύ νωρίς -καλά καλά Φλεβάρης δεν...μύρισε- αλλά και γιατί οι συγκεκριμένες ομάδες το έχουν ξανακάνει.Ποιο? Να τις πούμε τελειωμένες και αυτές να το "γυρνάνε" και να σηκώνουν μέχρι και την κούπα τον Μάη!
Είπαμε οι εκπλήξεις είναι πολλές, ο ανταγωνισμός πολύ μεγάλος και το χρονικό σημείο που βρισκόμαστε πολύ πρόωρο για να προβούμε σε βαθυστόχαστες αναλύσεις ή σε προφητείες-μαντεψιές. Και οι δύο "αιώνιοι" χρειάζονται ηρεμία, συγκέντρωση και πολλή δουλειά από εδώ και πέρα και η ιστορία τους στο θεσμό μας "αναγκάζει" βαθιά μέσα μας να πιστέψουμε σ'αυτούς και στην πλήρη αντιστροφή του παρόντος,αρνητικού κλίματος. Ίδωμεν. Ο χρόνος θα δείξει. Η πραγματική Ευρωλίγκα τώρα ξεκινάει. Είναι από εκείνες τις περιόδους που ταιριάζει το ρητό: "when the going get's tough, only the tough get going''. Tώρα θα ξεχωρίσουν αυτοί που το θέλουν περισσότερο απ'αυτούς που το περιμένουν έτοιμο να έρθει. Οι άντρες από τα παιδιά. Οι πραγματικά ΚΑΛΕΣ ομάδες από τις ομάδες-πυροτέχνημα. Προσδεθείτε και απολάυστε μπάσκετ!